Γεωργοπουλου Χρυσα, Ψυχολογος, MSc Ψυχικης Υγειας

  Η απόφαση δέσμευσης σε μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία αποτελεί ξεχωριστό κομμάτι από την επιθυμία για ψυχοθεραπεία. Το άτομο που επιθυμεί να κατανοήσει τις συμπεριφορές και τις σκέψεις του ίδιου και των οικείων του πολλές φορές μπορεί να μην φτάσει στο σημείο να πάρει την απόφαση να ξεκινήσει. Αυτό συμβαίνει γιατί ορισμένες φορές άλλοι λόγοι, όπως οι οικονομικές δυσκολίες που πιθανόν να αντιμετωπίζει, μπορεί να αποτελέσουν ανασταλτικούς παράγοντες, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση ή/και την μη έναρξη κάποιας ψυχοθεραπευτικής εργασίας. Το ερώτημα όμως παραμένει. Οι παράγοντες αποτελούν λόγους πραγματικότητας ή μήπως οι άμυνες κινητοποιούνται και δεν αφήνουν το άτομο να προχωρήσει στο αίτημα για ψυχοθεραπεία; Κάθε ψυχισμό τον διακατέχουν ψυχικοί αμυντικοί μηχανισμοί που δρουν τρόπο περίπλοκο, ασυνείδητο και παρεμποδιστικό για την ικανοποίηση των επιθυμιών του ατόμου. Ορισμένες φορές αυτό το γεγονός μπορεί να προφυλάξει το άτομο από παρορμήσεις και κινήσεις που βασίζονται σε διαστρεβλω...

Η λέξη άγχος βρίσκεται σε ένα κοινό λεξιλόγιο καθημερινότητας για τον άνθρωπο, καθώς χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει τις περιστάσεις στρες, δυσκολίας διαχείρισης καταστάσεων και συναισθηματικής ανησυχίας που μπορεί να βιώνει κανείς. Παρόλα αυτά, τι είναι το άγχος στην πραγματικότητα; Βάσει της θεωρίας, η οποία πάντα αποτελεί ένα από τους πολλούς παράγοντες κατανόησης της ανθρώπινης φύσης, το άγχος είναι η αντίδραση του ατόμου κάθε φορά που βρίσκεται υπό τραυματικές συνθήκες, δηλαδή κάθε φορά που υποβάλλεται σε εισροή διεγέρσεων εξωτερικής ή εσωτερικής προελεύσεως, τις οποίες είναι ανίκανο να ελέγξει [1] . Ο Freud στο κείμενό του «Άγχος και ορμική ζωή [2] » αναφέρει πως “το άγχος είναι μια συγκινησιακά φορτισμένη κατάσταση” και παρουσιάζει την γέννηση ως το πρώτο περιστατικό άγχους, που άφησε στον άνθρωπο ίχνη συναισθηματικής φόρτισης. Το άγχος είναι κοινή πανανθρώπινη απόκριση σε κάθε στρεσογόνο κατάσταση. Πολλές φορές, μάλιστα, αποτελεί ψυχική προετοιμασία ώστε να μας βοηθ...

"Αν ένα παιδί ζει μέσα σε ένα φιλικό περιβάλλον που του δίνει σημασία, μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη σε αυτό τον κόσμο." - Maria Montessori Όταν μιλάμε για ψυχοθεραπεία, είτε αναφερόμαστε σε ψυχοθεραπεία ενηλίκων είτε σε ψυχοθεραπεία παιδιών ή εφήβων, εννοούμε τη διαδικασία κατά την οποία γίνεται προσπάθεια επεξεργασίας και κατανόησης συναισθηματικών και κοινωνικών δυσκολιών του ατόμου. Παρότι η διαδικασία σε όλες τις ηλικιακές βαθμίδες ακουμπά σε κοινό έδαφος, υπάρχουν αρκετές διαφορές. Τα παιδιά δεν θα εκφράσουν με τον ίδιο τρόπο όπως οι ενήλικες τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν, σε συναισθηματικό ή/και κοινωνικό επίπεδο. Επομένως, πολλές είναι οι φορές που καταλήγουν σε μια αίθουσα ψυχοθεραπείας μετά από την παρατήρηση του συναισθήματος και της συμπεριφοράς από τους οικείους τους. Αυτό σημαίνει πως σε συνειδητό επίπεδο, το ψυχοθεραπευτικό αίτημα έρχεται μέσω τρίτου/τρίτων και όχι από το ίδιο το παιδί, χωρίς κάτι τέτοιο να θεωρείται κανόνας. Σε αυτό το σημείο...

Η Ψυχολογία αποτελεί εφαρμοσμένη επιστήμη που ασχολείται με την επιστημονική μελέτη της νοητικής λειτουργίας, του συναισθήματος και της συμπεριφοράς του ανθρώπου σε όλα τα αναπτυξιακά στάδια. Η λέξη «ψυχολογία» είναι σύνθετη και αποτελείται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «ψυχή» και «λόγος», δίνοντάς της την σημασία της «μελέτης της ψυχής». Η Κλινική Ψυχολογία αποτελεί εφαρμοσμένο κλάδο της Ψυχολογίας και ασχολείται διαγνωστικά με την ψυχοπαθολογία και παρεμβατικά με την αντιμετώπιση και θεραπεία των ψυχικών διαταραχών. Το κεντρικό θέμα της Κλινικής Ψυχολογίας είναι η παρατήρηση, η επεξεργασία και η αλλαγή της αποκλίνουσας συμπεριφοράς. Ο ορισμός του τι είναι η αποκλίνουσα συμπεριφορά και τι όχι είναι φυσικά δύσκολος και ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις για το θέμα. Αλλά σε γενικές γραμμές οι κλινικοί ψυχολόγοι παγκοσμίως ακολουθούν τα δύο διεθνή διαγνωστικά εγχειρίδια, το  DSM - V  του Αμερικανικού Συνδέσμου Ψυχολογίας (APA) και το αντίστοιχο εγχει...

Εάν προσπαθήσουμε να μελετήσουμε θεωρητικά την σημασία, τα όρια και τη λειτουργία μιας ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπευτικής εργασίας, θα χρειαστούν πολλές σελίδες ανάπτυξης της πορείας της στον χρόνο. Κάνοντας μια μνεία στον θεωρητικό ορισμό του πλαισίου, ψυχανάλυση είναι ο γνωστικός κλάδος ο οποίος ιδρύθηκε από τον Φρόιντ και περιλαμβάνει, όπως γράφει ο ιδρυτής του, τρία επίπεδα: μια μέθοδο διερεύνησης , η οποία συνίσταται στην ανάδειξη της ασυνείδητης σημασίας των λόγων, των πράξεων και των προϊόντων της φαντασίας και η οποία στηρίζεται στον ελεύθερο συνειρμό του ατόμου, μια μέθοδο ψυχοθεραπείας , η οποία βασίζεται στην ερμηνεία της αντίστασης, της μεταβίβασης και της επιθυμίας, και ένα σύνολο ψυχολογικών και ψυχοπαθολογικών θεωριών [1] . Χρειάζεται να αναφέρουμε τη μεγάλη σημασία των αρχικών συναντήσεων θεραπευτή και θεραπευόμενου, κατά τις οποίες αρχίζει να δημιουργείται μια πρώτη υπόθεση για το αίτημα του θεραπευόμενου, τη δομή της προσωπικότητάς του και την πορεία της θεραπευτικής ε...